donus

son zamanlarda hep geriye sayiyorum..halbuki ne kadar sakat degil mi? su ani yasayacagima, gelecekteki bir gunun hayaliyle, gunleri saatleri kaciriyorum aslinda.. tam 9. ayimda geri donuyorum evet..hadi diyelim 1 sene (bunu babaannem cok yapar: -Babaanne saat kac?-2 olmus (halbuki saat daha 1:42 sularidir)) :).. ozledim artik. en baslarda ne kadar itiraf etmesem de artik aptal saptal seylerden huzunlenmeye basladim. Oyle ki evimin disina ciktigimda burnuma gelen toprak kokusunu deniz kokusuyla karistiracak kadar vahimlesti artik durum:)! hos ikisi de guzel kokular. daha bir cahil cesaretim varken eskiden, 'Amaan kimse beni tutamaz, yaparim giderim kalirim nolcakki' edalariyla gezdigim gunlerde yani, ne kadar saf oldugumu dusunuyorum simdi. Seyir defterinin hergununde yeni bir sey ogreniyor insan.. Ummayacagim insanlardan yedigim kaziklar, insan sarrafliginin yanindan gecmeyi birakin, onunden kitap bile alamayacak kadar toy oldugumun kucuk bir gostergesi. Bu uzun post'umuzu Redd'in son albumu 21'den bir sarkiyla bitirelim: "Ruzgarsiz ucuyordum, kanatlarim yorulmustu \ Kucuk gozlerimde ne guzel dusler kurmustum \ Ben buyurken sanki dunya kuculuyordu... \ Renklendikce hayat, gozlerimi yoruyordu \ Gurultuler icinde sesimi duyan yoktu \ Beni bekliyordu gercekler ellerinde bos kafeslerle.. \ Kucuk bir cocukken, ucmayi isterdim \ Ben hayal kurdukca biri bozuyor sanki hala..."